Het idee voor een vuurtoren in Torredembarra kwam voort uit het Zeeseinen Plan 1985–1989, dat een gat in de kustdekking identificeerde tussen de vuurtorens van Salou en Vilanova i la Geltrú. Een schip dat door dit gebied voer, kon geen vuurtoren betrouwbaar waarnemen, en het plan voorzag in een nieuw baken om die lacune te vullen.
De oorspronkelijke locatie lag bij de Platja dels Alemanys, maar geologisch onderzoek bracht verzakkingsrisico's aan het licht. In juli 1997 werd de locatie verplaatst naar de Punta de la Galera — een rotsachtig voorgebergte tussen de haven en de kliffen van Els Munts — waar de hogere ligging een lagere toren met minder milieu-impact mogelijk maakte. Het terrein werd geschonken door een particulier en overgedragen aan de Havenautoriteit van Tarragona.
Architect Josep Maria Llinàs kreeg de opdracht een vuurtoren te ontwerpen die zou breken met de eentonige modeltorens uit de jaren zestig. Zijn ontwerp is een achthoekige witte betonnen toren bekroond met een bronzen observatiecabine, technische ruimte en lantaarnopbouw. De binnentrap heeft 217 treden en de zes bordessen zijn versierd met zeefdrukken van historische Spaanse vuurtorens. De optische panelen zijn geborgen uit een ongebruikt Dalén-acetyleensysteem uit het Technisch Centrum voor Zeeseinen in Madrid, gemonteerd op een gepolijste koperen structuur die wordt aangedreven door een magneetmotor.
De toren meet 38 meter boven de grond en het licht bevindt zich 58 meter boven zeeniveau, met een geografisch bereik van 20 zeemijl. Het signaal bestaat uit vijf witte flitsen elke 30 seconden, met een nominaal bereik van 17 mijl. Een dieselgenerator zorgt voor meer dan 100 uur noodstroom.
De bouw begon in januari 1999 en was op 31 december van hetzelfde jaar voltooid. De ingebruikname om middernacht op 1 januari 2000 vond plaats in aanwezigheid van vertegenwoordigers van de Catalaanse regering, de Havenautoriteit van Tarragona en het gemeentebestuur.
Vandaag is de vuurtoren een herkenningspunt van de kust van Torredembarra en een populaire bestemming voor wandelaars, fotografen en bezoekers van rondleidingen. Vanaf de gesloten observatiecabine en het buitenbalkon bieden zich panoramische uitzichten: zuidwaarts naar Kaap Salou, noordoostwaarts naar Vilanova i la Geltrú, en over de El Roquer-kliffen, de haven en de Middellandse Zee. Zonsondergang is het meest spectaculaire moment.
De vuurtoren ligt aan het kustpad GR-92, wat het makkelijk maakt om een bezoek te combineren met een wandeling langs de kliffen of naar Platja del Canyadell.
